Σελίδες

Translate

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

15 μειώσεις εισοδήματος από 1η Ιανουαρίου παράγουν ανάπτυξη!!
Επιτέλους, ο προϋπολογισμός που κατέθεσε η κυβέρνηση χτες είναι συνεπής με όσα πίστευε ο ΣΥΡΙΖΑ για την κατεδάφιση του καπιταλισμού. Μένει να απαντηθεί το ερώτημα γιατί οι δανειστές που είναι καπιταλιστές πιέζουν για τέτοιους προϋπολογισμούς. Πιθανώς η απάντηση βρίσκεται στη ρήση του Αϊνστάιν ότι «η βλακεία είναι ανίκητη».
Και για να μη μένει απορία σε κανέναν γι αυτή την τοποθέτηση, η βάση του καπιταλισμού είναι η κατανάλωση και η παραγωγή προϊόντων για κατανάλωση. Επομένως, η βάση της καπιταλιστικής κοινωνίας είναι η οικονομική ευρωστία της πλειοψηφίας ενός λαού ώστε να μπορεί να παράγει και να καταναλώνει προϊόντα.
Δεν είναι τυχαίο που ο καπιταλισμός είναι δημιούργημα της μεσαίας τάξης, χάρη στο εμπόριο που ευνόησε η ίδια και οι πιο πλούσιοι από τους εκπροσώπους της. Από τότε έχουν περάσει τουλάχιστον 2,5 αιώνες και έχουν γίνει πολλές αλλαγές στη θέση της μεσαίας τάξης και στη σχέση της με τους κεφαλαιούχους της, που εξελίχθηκαν σε ιδιαίτερη τάξη και που πλουτίζουν και κατευθύνουν την οικονομία σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα, όχι σπάνια σε αντίθεση με τη μεσαία τάξη.
Η ιστορική περίοδος που ζούμε είναι μια τέτοια συνθήκη.
Παραμένει παρ΄όλα αυτά η βασική αρχή ότι χωρίς εύρωστη μεσαία τάξη δεν μπορεί να υπάρξει ικανή κατανάλωση που να μπορεί να θρέψει την παραγωγή προϊόντων για κατανάλωση. Κι αυτό το καταλαβαίνει και ένα παιδάκι.
Αν παρακολουθήσει κανείς τους δείκτες παραγωγής και κατανάλωσης στις ευρωπαϊκές χώρες και κυρίως της Γερμανίας τα τελευταία δυό χρόνια θα διαπιστώσει το αυτονόητο. Υπάρχει κάμψη και της βιομηχανικής παραγωγής. Τίποτε φυσικότερο.
Ο προϋπολογισμός που κατέθεσε χτες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ περιλαμβάνει μια σειρά αυξήσεων σε προϊόντα και υπηρεσίες, όπως και μια σειρά μειώσεων σε απολαβές των πολιτών της μεσαίας τάξης. Δηλαδή, προβλέπει και επιβάλλει μια μείωση της κατανάλωσης, άρα της αντίστοιχης παραγωγής προϊόντων.
Όλα αυτά επιβάλλονται στην κυριολεξία από δύο παράγοντες:
Από την ύπαρξη τρίτου μνημονίου, με το οποίο φέσωσε ο ΣΥΡΙΖΑ τη χώρα, προσθέτοντας 85 δις χρέος ενός νέου μνημονίου από την ασχετοσύνη της πολιτικής του, και από την ύπαρξη άλλων 80 δις επιβάρυνσης του ελληνικού ταμείου εξ αιτίας της αλλοπρόσαλλης δήθεν διαπραγμάτευσης του 2015.
Από την επιεικώς ηλίθια ευρωπαϊκή και διεθνή οικονομική ελίτ του ΔΝΤ, της Κομισιόν, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής τράπεζας και του ESM, που κόντρα στη διεθνή εμπειρία όλων των παρελθόντων ετών, από το 1925 και μετά, και κόντρα στη λύση του Κεϋνσιανισμού, πιστεύουν ότι με εσωτερική υποτίμηση μπορούν να καταστρέψουν τα μέσα παραγωγής και το εισόδημα μιας χώρας (όπως στον πόλεμο) και να πετύχουν μ αυτό τον τρόπο την οικονομική της ανάσταση από νέα, χαμηλότερη βάση, που να συνάδει με τις «πραγματικές της δυνατότητες».
Αλλά, ενώ στην περίπτωση του πολέμου η καταστροφή είναι αναπόφευκτη και επιβάλλεται από τον επιτιθέμενο, στην περίπτωση της κρίσης από τη χρηματοπιστωτική φούσκα που ζούμε, η καταστροφή προέρχεται από μέτρα που επιβάλλονται από «συμμάχους και εταίρους» «για το καλό μας», καταστρέφοντας στην πράξη τη βάση του καπιταλισμού που είναι η ικανότητα για κατανάλωση.
Στον χτεσινό ελληνικό προϋπολογισμό, λοιπόν, και στα πλαίσια συγκέντρωσης χρημάτων για να ταϊστούν το αδηφάγο αντιπαραγωγικό δημόσιο και τα χρέη, αλλά και για να ικανοποιηθούν οι «δημοσιονομικοί στόχοι» των δανειστών, επιβάλλονται μια σειρά επιβαρύνσεις στη μεσαία τάξη και στους χαμηλοσυντήρητους, που καταστρέφουν τους ίδιους και το καπιταλιστικό σύστημα των δανειστών!
Αυξάνεται λοιπόν η τιμή των καυσίμων βενζίνης, πετρελαίου και αερίου, που θα πλήξει όλα τα νοικοκυριά.
Αυξάνεται η φορολογία για όσους νοικιάζουν ακίνητα (κατά 36,36% για όσους εισπράττουν μέχρι 12.000 το χρόνο και κατά 45% για όσους εισπράττουν περισσότερα).
Αυξάνονται οι τιμές του καφέ και σε κάθε προϊόν που περιέχει καφέ.
Αυξάνονται οι τιμές στη σταθερή τηλεφωνία κατά 5% προ ΦΠΑ! Επί του +5% θα προστίθεται 24% ΦΠΑ!
Αυξάνονται οι τιμές στα ηλεκτρονικά τσιγάρα και στα καπνά.
Αυξάνονται οι τιμές σε κάθε τι που αγοράζεται ή καταναλώνεται στα νησιά, αφού καταργείται η έκπτωση 30% του ΦΠΑ, που ίσχυε σε ορισμένα από αυτά.
Αυξάνεται ο φόρος σε όλα τα νοικοκυριά από τη μείωση του αφορολόγητου ορίου.
Αυξάνεται κατά 2,2% έως 10% η εισφορά αλληλεγγύης στη φορολογία εισοδήματος, η οποία και μονιμοποιείται!
Αυξάνεται η τιμή στα τυχερά παιχνίδια ευρείας λαϊκής συμμετοχής.
Αυξάνεται η τιμή της συνδρομητικής τηλεόρασης από την αύξηση της φορολογίας της.
Αυξάνεται η φορολογία εισοδήματος εταιρικών αυτοκινήτων.
Αυξάνεται η φορολογία επενδυτικών σχημάτων.
Αυξάνεται η φορολογία για όσους μισθωτούς έχουν και μπλοκάκια παροχής υπηρεσιών, γιατί οι απολαβές τους θα προστεθούν και θα φορολογηθούν με ενιαία κλίμακα. Κάθε έκπτωση θα ισχύει μόνο στο σκέλος του μισθού.
Μειώνονται όλες οι συντάξεις, κύριες και επικουρικές με τον νόμο Κατρούγκαλου.
Μειώνονται οι αποδοχές όλων των μισθωτών με την εφαρμογή των νέων μέτρων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.
Τι παράγουν όλα αυτά τα μέτρα; Φτωχότερους πολίτες, άρα μικρότερη κατανάλωση, άρα μικρότερη παραγωγή προϊόντων για κατανάλωση, άρα ύφεση.
Πού τη βρήκε την ανάπτυξη για τα επόμενα χρόνια η κυβέρνηση, που τη δέχτηκαν και οι τροϊκανοί; Θαύμα!
Η ελληνική κυβέρνηση, όμως, διαφημίζει ότι αυτή η πολιτική παράγει πλεονάσματα, τα οποία θα ρίξει κάποτε στην κοινωνία για να ανακουφίσει τις πληγές της!
Είναι η λογική του γιατρού που δηλητηρίασε τον πελάτη του και απαιτούσε μετά την ευγνωμοσύνη του επειδή του έδωσε φάρμακα για να τον σώσει από τη δηλητηρίαση!
Η ελληνική κυβέρνηση αποκρύπτει φυσικά, ότι τα πλεονάσματα που εμφανίζει είναι κυρίως αποτέλεσμα της στάσης πληρωμών που ακολουθεί απέναντι στον ιδιωτικό τομέα, στον οποίο αρνείται να πληρώσει περισσότερα δις που του χρωστάει από όσα δηλώνει σαν πλεόνασμα.
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η ελληνική διαπραγμάτευση και οικονομική εξέλιξη είναι μια κωμικοτραγική παράσταση μεταξύ μιας άσχετης και ανάλγητης ελληνικής κυβέρνησης και μιας ηλίθιας παγκόσμιας οικονομικής σχολής, που έχει επιβληθεί στο δυτικό κόσμο. Και η οποία δεν έχει πρακτικό τεκμηριωμένο προηγούμενο.
Η μεν πρώτη θέλει απλώς και μόνο να κάθεται στην εξουσία με κάθε τίμημα (σάμπως αυτή το πληρώνει) η δε δεύτερη είναι η πιο ανεγκέφαλη εκδοχή του καπιταλισμού. Ενός καπιταλισμού που στρέφεται εναντίον του εαυτού του με τις εμμονές του σε ένα μοντέλο που πυροβολεί τα ίδια του τα πόδια.
Η ουσία είναι ότι από την 1η Ιανουαρίου οι Έλληνες θα είναι ακόμα φτωχότεροι, ακόμα δυσκολότερα θα μπορούν να διατηρήσουν τις έτσι κι αλλιώς απαξιωμένες περιουσίες τους, ακόμα δυσκολότερα θα μπορούν να διατηρήσουν τις επιχειρήσεις τους και ακόμα λιγότερα προϊόντα θα μπορούν να αγοράζουν από τις αγορές.
Αυτό ανοίγει το δρόμο σε ξένες επιχειρήσεις να αγοράσουν τις ελληνικές περιουσίες μπιρ παρά, ανοίγει το δρόμο σε ξένες επιχειρήσεις να πάρουν τη θέση των ελληνικών που δεν αντέχουν τον ακριβό δανεισμό τους φόρους και τα έξοδα, ανοίγει το δρόμο σε ξένους ομίλους να χρησιμοποιήσουν το ελληνικό φτηνότερο εργατικό δυναμικό από της πατρίδας τους.
Όλα αυτά είναι καλά στη θεωρία που επικρατεί στα μυαλά των δανειστών και της σημερινής άρχουσας κεφαλαιοκρατικής τάξης. Η οποία ξεχνάει έναν σημαντικό παράγοντα: Η δύση δεν μπορεί να παράξει φθηνότερα προϊόντα από την κινέζικη και ασιατική εν γένει αγορά. Η διαφορά στο κόστος παραγωγής είναι κολοσσιαίο.
Η δύση μπορεί να ανταγωνιστεί την παγκόσμια αγορά μόνο σε επίπεδο ποιότητας, τεχνολογίας και know how.
Η ελληνική ανοησία με πρωταγωνιστές την ελληνική κυβέρνηση και τους δανειστές θα εγγραφεί στο βιβλίο Γκίνες ως το απόσταγμα της εμμονής μιας κυβέρνησης να κυβερνά και της εμμονής μιας διεθνούς κλίκας σε μια θεωρία κόντρα σε κάθε προηγούμενη πείρα και σε κάθε κοινή λογική. Σε βάρος των πολιτών φυσικά.
Γιατί όλοι αυτοί που αποφασίζουν, ζουν πλουσιοπάροχα και το πολύ- πολύ να πουν στο τέλος με άνεση, όπως είπαν, ότι έκαναν λάθος στον πολλαπλασιαστή ή ότι δεν υπολόγισαν πως οι τιμές δεν θα έπεφταν αντίστοιχα με τους μισθούς και τις συντάξεις!
Τέτοιοι οικονομικοί εγκέφαλοι μας κυβερνούν!
Όταν ο Σόϊμπλε ζηλεύει τις ελληνικές συντάξεις και τα νοσοκομεία!
Την ώρα που η κυβέρνηση παζαρεύει με την τρόικα τα εργασιακά, ο Βόλφανγκ Σόιμπλε κατακεραυνώνει την Κομισιόν ότι ευνοεί τις δημόσιες επενδύσεις, το ΔΝΤ ότι υπονομεύει την ανάπτυξη με ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους και την Ελλάδα ότι δεν εφαρμόζει τις μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, στα εργασιακά και στους κανόνες της αγοράς και ότι ζει πάνω από τις δυνατότητές της. Τουλάχιστον σ αυτό το τελευταίο έχει δίκιο!
Ο αντιπαθέστατος αυτός τύπος, που είναι η αντιπροσώπευση της γερμανικής νοοτροπίας της αυστηρότητας στους κανόνες ακόμα κι αν οι κανόνες βλάπτουν, νόμιζε ότι τα είπε όλα στο Ευρωπαϊκό Τραπεζικό Συνέδριο της Φραγκφούρτης, αλλά στην πραγματικότητα είπε μόνο τα μισά.
Όσον αφορά στήν Κομισιόν και τις δημόσιες επενδύσεις, που αποτελούν την καθαρή Κεϋνσιανή απάντηση στην ύφεση και τη λιτότητα, ο δρ Σόϊμπλε είναι τυχερός που ο Τζον Μέϊναρντ Κέυνς έχει πεθάνει και δεν είναι εδώ για να του θυμίσει πώς σώθηκαν και σώζονται οι πολίτες από τους τζόγους που παίζουν οι τραπεζίτες και οι κυβερνήσεις στα χρηματιστήρια και στα παράγωγα με τα χρηματοπιστωτικά αποθέματα των εργαζόμενων και των συνταξιούχων.
Επειδή ο δρ Σόϊμπλε είτε ξεχνάει πώς ξεκίνησε η κρίση από την αμερικανική φούσκα και την ευρωπαϊκή έκθεσή της στις ευρωπαϊκές οικονομίες, είτε είναι οπαδός των τζογαδόρων τραπεζικών και εξωθεσμικών παικτών, που έπαιξαν τα ομόλογα των ευρωπαϊκών κρατών, έτσι ώστε να κερδοσκοπήσουν,πουλώντας ακριβά και αγοράζοντας πάμφθηνα κρατικά χρέη.
Προφανώς ο δρ Σόϊμπλε δεν ξέρει τίποτε και για το PSI, το κούρεμα που μετέτρεψε τα χρέη προς ιδιώτες και τράπεζες σε χρέη προς πολίτες, δηλαδή προς κράτη και που έβγαλε από την πλάτη των τραπεζιτών, κυρίως, το άγος να τους οφείλονται αμφισβητούμενης πληρωμής δισεκατομμύρια. Ενώ των πολιτών οι τσέπες μπορούν να κουρευτούν χωρίς να χάσει κανένας από τους κεφαλαιούχους υποστηρικτές του «μαύρου» Γερμανού. Όχι όμως και των Γερμανών πολιτών!
Εδώ βρίσκεται και η πεισματική αντίρρησή του στο κούρεμα του ελληνικού χρέους, που θα σήμαινε κούρεμα των προϋπολογισμένων στο γερμανικό δημόσιο δισεκατομμυρίων, που φέσωσε ο ίδιος τους Γερμανούς πολίτες, μεταφέροντάς τα από τις γερμανικές ιδιωτικές τράπεζες.
Ο δρ. «οικονομικός θάνατος», όμως, δήλωσε σε υψηλούς τόνους ότι «αυτό το οποίο δεν γίνεται είναι ότι η Ελλάδα δεν εφαρμόζει τις μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, στα εργασιακά και στους κανόνες που διέπουν την αγορά της.» Και σ αυτό δυστυχώς έχει δίκιο.
Έχει δίκιο ο δρ 1«οικονομικός θάνατος» όχι επειδή αυτά τα τρία που επισημαίνει είναι απαιτήσεις δικές του ή της τρόικας, αλλά επειδή αυτές οι δυσλειτουργίες της ελληνικής οικονομίας είναι από τους βασικούς υπαίτιους της ελληνικής κατάντιας, που θα έπρεπε να διορθώσει οποιαδήποτε υπεύθυνη ελληνική κυβέρνηση από μόνη της σαν υποχρέωσή της προς τη χώρα και όχι σαν υποχρέωσή της προς δανειστές.
Του έχουν δώσει το δικαίωμα να έχει δίκιο όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις που αδιαφόρησαν για την Ελλάδα και τη βύθισαν σε ελλείμματα και χρέη και τη μετέτρεψαν σε χώρα μη παραγωγής. Εδώ και χρόνια.
Παρουσιάζω, λοιπόν εδώ έναν πίνακα με το τι δεν έχουν κάνει ήδη τέσσερις (4) ελληνικές κυβερνήσεις εδώ και έξι (6) χρόνια κρίσης για να βάλουν μπρός την οικονομία σε υγιέστερες βάσεις από τις βάσεις του αντιπαραγωγικού επιδοτούμενου και δανειοδοτούμενου δημοσιοκεντρικού κράτους, που είχαμε.
Επειδή, η ελληνική κρίση, θυμίζω δεν ήταν κρίση χρέους αλλά ελλείμματος στον προϋπολογισμό εξ αιτίας του πολύ υψηλού κόστους λειτουργίας μιας κρατικοκεντρικής οικονομίας, που έπρεπε να ταϊζει αεριτζήδες υπαλλήλους, αεριτζήδες συνδικαλιστές, αεριτζήδες μεσάζοντες, αεριτζήδες επιχειρηματίες και πανάκριβες υπηρεσίες εξ αιτίας του πολύ υψηλού κόστους υπερτιμολογήσεων, λαδωμάτων, φοροδιαφυγής, μιζών και «αέρα».
Ένα πάρτυ μεταξύ πολιτικής, υπαλληλικής και επιχειρηματικής διαπλοκής. Φυσικά, με την ευγενική προσφορά γερμανικών, γαλλικών, αμερικάνικων, βρετανικών, ολλανδικών, αραβικών και ανατολικών εταιριών, που συμμετείχαν χρηματοδοτώντας όλο το κύκλωμα της διαφθοράς. Το οποίο πλήρωνε κατά κύριο λόγο ο μισθωτός του ιδιωτικού τομέα και οι συνταξιούχοι. Οι σχετικοί πίνακες είναι διαθέσιμοι για όσους ξέχασαν σε ποια χώρα ζούσαμε.
Αλλά, στο προκείμενο, εδώ και έξι (6) χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις, ενώ έχουν μαδήσει τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα κυρίως, και ελαφρύτερα στον δημόσιο, και ενώ έχουν ρημάξει τις συντάξεις και την οποιαδήποτε εγχώρια παραγωγή με την υπέρογκη φορολογία, έχοντας έτσι απαξιώσει τα εισοδήματα, επομένως και την αγορά αξιών και αγαθών, δεν έχουν κάνει τίποτε έως ελάχιστα για να πολεμήσουν τις αγκυλώσεις του πελατειακού κράτους σε ένα κάρο τομείς.
Επειδή ακριβώς όλο τους το μέλημα είναι να προστατέψουν μέχρις εσχάτων αυτό το πελατειακό κράτος.
21 μέτρα, που αποφεύγονται
Έτσι, οι κυβερνήσεις, και φυσικά και αυτή, κωλυσιεργούν, καθυστερούν ή δεν κάνουν τίποτε σε τουλάχιστον 21 νευραλγικούς τομείς:
1. Άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων
2. Αποκομματικοποίηση δημόσιου τομέα
3. Αξιολόγηση δημοσίων υπαλλήλων
4. Αναδιάρθρωση, συγχώνευση ή κατάργηση κατακερματισμένων και ανενεργών δημόσιων υπηρεσιών.
5. Ενιαίο μισθολόγιο. Δεν εφαρμόζεται ούτε στον στενό, ούτε στον ευρύτερο τομέα, ούτε στις ΔΕΚΟ.
6. Θεσμοθέτηση ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.
7. Μεταρρύθμιση για ταχύτερη και αποτελεσματικότερη απονομή δικαιοσύνης.
8. Χτύπημα στο λαθρεμπόριο καυσίμων και τσιγάρων.
9. Αποτελεσματικό σχέδιο καταπολέμησης της φοροδιαφυγής μεγάλου πλούτου και επαγγελματιών.
10.Στελέχωση των φοροελεγκτικών μηχανισμών και υπηρεσιών και προσλήψεις.
11. Μέτρα για καταπολέμηση της αδήλωτης και υποαμοιβόμενης εργασίας με αντίστοιχους ελεγκτικούς μηχανισμούς.
12. Στελέχωση της επιθεώρησης εργασίας και οργανόγραμμα δράσης.
13. Ενιαίο Εθνικό κτηματολόγιο.
14. Εθνικό σχέδιο προώθησης εξαγωγών.
15. Εκκαθάριση του γραφειοκρατικού πλαισίου που φρενάρει την επιχειρηματικότητα.
16. Νομικό και κανονιστικό πλαίσιο διευκόλυνσης επιχειρηματικότητας και επενδύσεων.
17. Απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου, χωρίς κρατικό πάτρωνα, με αυστηρό δημόσιο έλεγχο.
18. Ενοποίηση της μηχανοργάνωσης όλων των υπηρεσιών του δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων των νοσοκομείων.
19. Κλειστά, ενοποιημένα νοσήλια στα νοσοκομεία.
20. Ηλεκτρονική πλατφόρμα για τις δημόσιες συμβάσεις και τις πρακτικές σχέσεις του πολίτη με το δημόσιο.
21. Νομική και θεσμική ενίσχυση των Ανεξάρτητων Αρχών.
Θα μπορούσε κανείς να αναφέρει δεκάδες παρεμβάσεις που καρκινοβατούν για να γίνει το ελληνικό κράτος Κράτος. Κυρίως στους νευραλγικούς τομείς της Υγείας και της Παιδείας, που εμφανίζουν εικόνα καταστροφής χωρίς ελπίδα στο ορατό μέλλον και οι οποίοι είναι παραγωγοί μεγάλου πλούτου (μέσω της γνώσης και της προσέλκυσης επενδύσεων) αν τους αξιοποιήσει κανείς χωρίς στενόμυαλες πολιτικές.
Δεν είμαι σίγουρος ότι ο δρ Σόϊμπλε είχε στο νου του τον κατάλογο που παράθεσα, ούτε και ότι έχει ο ίδιος κανένα ενδιαφέρον αν ζεί ή πεθαίνει ο Έλληνας πολίτης. Γι αυτόν, θα μπορούσε να ζει εδώ ένας οποιοσδήποτε λαός. Αρκεί να τηρεί τους κανόνες του...
Από τους κανόνες του κ Σόϊμπλε, όμως, λείπει ένας βασικός.
Τα προϊόντα εισαγωγής δε φτηναίνουν…
Είπε χτες ότι οι Έλληνες ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους. Πραγματικά, δεν έχει άδικο. Είναι απορίας άξιο πώς μια ολόκληρη τρόϊκα και ένας παντοδύναμος Γερμανός υπουργός Οικονομικών έχουν καταφέρει να διαλύσουν το εισόδημα του μέσου Έλληνα, αλλά δεν έχουν καταφέρει να φτηνύνουν τα προϊόντα που αγοράζει ο μέσος Έλληνας από τα σούπερ μάρκετ και την υπόλοιπη αγορά. Η πλειονότητα των οποίων προέρχεται από τις χώρες τους!
Οι νόμοι της προσφοράς και της ζήτησης έχουν περίεργη συμπεριφορά όταν αφορούν σε υπηρεσίες και αγαθά που προωθούνται από δανειστές προς δανειζόμενους. Οι οποίοι θα μπορούσαν να ισορροπήσουν αν οι δανειζόμενοι σταματούσαν να αγοράζουν τα προϊόντα των δανειστών.
Αλλά, αυτό θα εκλαμβανόταν σαν μποϋκοτάζ από τους δανειστές και προφανώς δεν θα συμβάδιζε με τους κανόνες, που τόσο πολύ αρέσουν στον δρα Σόϊμπλε.
«Γιατί οι κανόνες είναι αξιοσέβαστοι όταν μας συμφέρουν. Όταν ήμασταν μια διαλυμένη χώρα εξ αιτίας των ηγετών μας και του λαού μας δεν πείραζε αν δεν πληρώναμε τα χρέη μας σ αυτούς που καταστρέψαμε, προκειμένου να ορθοποδήσουμε.»
«Και, όταν οι δικές μας εταιρίες πολεμικού και μη υλικού διαφθείρουν κυβερνήσεις – και όχι μόνο τις ελληνικές - και υποχρεώνουν ξένους λαούς να πληρώνουν ακριβότερα υπηρεσίες και αγαθά, σχεδόν μονοπωλιακά, είναι διεφθαρμένοι εκείνοι που διαφθείρουμε,και εμείς είμαστε απλώς επιχειρηματίες που κάνουμε τη δουλειά μας, σύμφωνα με τους κανόνες. Ας μη διαφθείρονταν!»
Φυσικά. Σύμφωνα με τους κανόνες του κ Σόϊμπλε, ο οποίος μπορεί δυστυχώς να κουνάει το δαχτυλάκι του μόνο και μόνο επειδή οι Έλληνες πολιτικοί και κυβερνήτες τού το επιτρέπουν με την ανευθυνότητα, τον τυχοδιωκτισμό τους και την παντελή έλλειψη πατριωτικής συνείδησης στην πράξη.
«Οι Έλληνες έχουν υψηλότερες κοινωνικές παροχές και συντάξεις απ όσες απολαμβάνουν οι Γερμανοί πολίτες», είπε στη Φραγκφούρτη ο δρ Σόϊμπλε. Ευχαρίστως να τον νοσηλεύσουμε σε οποιοδήποτε κρατικό νοσοκομείο επιθυμεί. Και να του δώσουμε να ζήσει τον εαυτό του και τους άνεργους από το σόϊ του με τη σύνταξη ενός Έλληνα συνταξιούχου. Για να δει τη γλύκα.
Γιατί εμείς τους αρρώστους μας και τους συγγενείς μας δεν τους πετάμε στο δρόμο και στα ιδρύματα, όπως τους πετάνε οι κανόνες του δρα Σόϊμπλε στην πατρίδα του και όπως πάνε να τους πετάξουν οι νόμοι που ψηφίζουν οι κυβερνήτες μας.
Και σ αυτό τουλάχιστον κρατάμε ακόμα με νύχια και δόντια ένα πλεόνασμα ανθρωπιάς.Παλεύοντας και με τον κ Σόϊμπλε και με τους άχρηστους κυβερνήτες μας.

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016